De eerste lesweek

Woensdag 10 Februari 2010
De computerlessen vorderen soms moeizaam. Het concept folder en file is voor sommige maar moeilijk te vatten. Gelukkig heb ik een fysieke folder die geel is om het concept uit te leggen dat je een folder kunt gebruiken om je files zoals Word documenten mee kunt organiseren.
De achtergrond, leeftijd en genoten opleiding loopt per student erg uiteen. Ik probeer een balans te zoeken in het tempo.
Het is heet, we drinken veel maar het loopt er zo weer uit.
Na de lessen gaan we met Rafael naar twee huizen kijken voor ons verdere verblijf. Het ene huis is zeker vijftien minuten lopen. Voorbij de spoorlijn die al jaren niet meer gebruikt wordt. Het restant van de Engelse kolonie. Jammer want reizen met de trein is meestal een stuk comfortabeler dan het nemen van autowegen.

We lopen voorbij klei-hutjes en kinderen kijken belangstellend en roepen Muzungu (blanke mens). Het huis is groot. De eigenaar woont er ook. Geen idee hoe we alle vertrekken moeten vullen. De keuken is niet veel meer dan een aanrecht met daaronder kastjes. We bedanken de vrouw en lopen terug. Er wordt nog even gebeld met de eigenaar van het andere huisje. We kunnen komen kijken. Het huisje heeft 2 slaapkamers een douch, keuken en een woonkamer. Dicht bij het schooltje en niet te groot.
Het ziet er nog wel vies uit en of de kranen gemaakt kunnen worden? Geen probleem we kunnen er morgen al in als we willen. We spreken af dat we zaterdag verhuizen.


Donderdag 11 Februari 2010
Nogmaals herhaald wat het verschil is tussen files en folders. Alle begin is moeilijk. We houden de moet erin :-)
Na de ochtend- en middaglessen ga ik nog even bij Noah kijken hoe hij het doet in de avondlessen.

Bij Pecos was het druk. Een Voetbalwedstrijd trekt altijd veel mensen. Het is de nationale sport in Oeganda en vinden het erg jammer dat ze niet mee spelen in Zuid Africa. We maken een praatje met Patrick van de Rock Highschool. Provisorisch eten we aan een laag tafeltje. Rijst met pindasaus. Geen vlees dit keer. Het eten is eenzijdig maar zeker niet slecht.

Vrijdag 12 Februari 2010
De laatste dag van onze eerste week lesgeven. Door de hitte zijn we aardig afgemat. Ook hebben we ons tempo nog niet aangepast. Het tempo ligt hier een stuk lager. En je moet vooral in de schaduw blijven. We zien een lange rij van zo'n tien Boda Boda rijders op het trottoir precies in de schaduw van een palmboom staan. Naar verhouding zijn er veel Boda Boda rijders maar aan een paar ritjes per dag hebben ze wellicht al voldoende inkomsten. Het is lang wachten tot de volgende klant en op het lange zitvlak doen ze dan ook regelmatig een tukje.

Laatste les over de introductie van de computer. Volgende week gaan we aan de slag met MS Word.
Na de les gaan we snel terug naar het Pecos Guest House vanwaar we een Boda Boda nemen naar het Rock Classic Hotel. Het hotel is een overblijfsel van de Engelse en heeft zowaar een zwembad. We zijn de enige die gaan zwemmen. Ook niet verwonderlijk want het entreegeld is 5000 Ush. Omgerekend 2 Euro. Het water ziet troebel wit en het zicht is zo'n 40 centimeter. Voorzichtig zwemmen we baantjes. We proberen geen water binnen te krijgen. Irene begint ondeugend te kijken en bespringt me. Argumenten om op te passen voor water wat we per ongeluk doorslikken maakt geen indruk. Op de kant gaan we nog een paar potjes kaarten en bestellen we het eten. De douches zien er niet echt proper uit. Snel douchen en weer naar buiten. Er wordt nog even gewezen op de sauna die we kunnen nemen. Buiten is het altijd warm en ik denk dat er maar weinig mensen gebruik van zullen maken. Zonde van al die energie. Het diner is heerlijk. Tilapia file met een sausje en rijst. Zeker nog een keer terug komen.