Aankomst Uganda

Lieve Mensen,

Dinsdag 2 feb 2010:
We zijn heelhuids aangekomen in Entebbe, 40 km verwijderd van de hoofdstad Kampala. Een goede vlucht gehad met de KLM. Heerlijk filmpjes kijken en spelletjes spelen, de uren en km vlogen om. Eenmaal aangekomen viel er een warme deken op ons, wat een benauwheid. Al is het maar 26 graden het lijkt meer, mogelijk door de smog die er hangt lijkt het alsof er minder zuurstof in de lucht zit. Anthony, de oprichter van OCA kwam ons afhalen met een gehuurde auto met chauffeur. Onderweg klapte de achterband, voor dat we er erg in hadden zat het reserve wiel erop. Dat had de chauffeur vaker gedaan. Afgezet bij een simpel maar schoon hostel zijn we meteen ons bed ingedoken. PPff even wennen die temperatuur.

Woensdag 3 feb:
Na een goede nachtrust, lauw warme douche kregen we een ontbijt van brood met ommelet en warme melkthee. (vies, je proeft helemaal geen thee enkel warme melk) Anthony kwam ons halen, samen zijn we naar zijn internetcafe gelopen. Hier kan de omgeving internetten en kursussen krijgen. Echter twee deuren verder zit ook een internetspot, dus de concurentie is hoog. Tzt wil Anthony naar het centrum verhuizen, nu zit hij daar 3km vandaan met zijn internetplek. De inkomsten worden gebruikt om de dagelijkse kosten voor de weeskinderen op te brengen. Zo worden de laptops zowel voor scholing voor de kinderen gebruikt alswel voor inkomsten. Wel slim bedacht. Samen hebben we al veel bepraat. We hadden al wel een goed gevoel over Anthony en zijn organisatie maar nu zo live zijn onze verwachtingen ook werkelijk uitgekomen. De oprichter is een zachtaardige man met de juiste sociale en managementskills alswel humor. Wij hebben veel bewondering gekregen voor de nog maar 35 jarige Anthony, we hadden hem zeker tien jaar ouder geschat. Zelfs was hij ook al jong wees en heeft het nu zover kunnen schoppen dat er vele weeskinderen door hem en zijn staf worden opgevangen, in meerdere steden. Het is een druppel op een gloeiende plaat.
Samen naar de meegebrachte spullen gekeken, Anthony weet het best naar welk project de goederen kunnen. Hij en zijn staf zijn er erg blij mee. Een laptop, een aantal mobiels, lege cdjes en digitale camera gaan Gulu en Arua, ten noord(westen) gelegen. Daar waren enkele jaren gelden nog burgeroorlogen. Nu is Anthony bezig daar het een en ander op te zetten. Anthony loopt dadelijk met het "nieuwste" modeltelefoon van Motorola op zak, dat waren showmodellen op Leon's werk die niet gebruikt werden. We hebben al wat foto's genomen maar nu het kabeltje niet bij ons. In een lokaal restaurantje onze eerste Ugandese maaltijd voor lunch genuttigd. Veel groentes, oa pompoen, casave, maisbrood, makote (een groene banaan)en kappertjes met smaakvolle rijst en vlees. Het vlees wordt geserveerd met bot, sap en vetrandjes. Even wennen maar wel lekker. Het is hier trouwens twee uur later dan Nederlandse tijd. Aangezien het al half negen 's avonds is en wij nog wat willen snacken gaan we stoppen. Tot snel.

Lieve groetjes uit Kampala, Leon en Irene