rondom Kampala

Donderdag 4 Februari 2010
Na het ontbijt naar het OCA kantoortje. Thomas neemt ons mee naar een kruising waar we even wachten tot een minibusje ons richting Kampala brengt. Het busje is bekleed met tijgerprint en is afgeladen met 12 mensen achterin en twee of drie mensen voor. Een persoon haalt het geld op en geeft klopcommando's op de deur of het busje weer verder kan of dat ie moet stoppen.
Over onverharde wegen rijden we langs markten van houthandelaren en ijzerwaren. Er is van alles te koop. Machines on noten te malen, handgrasmaaiers, en wieldoppen.

We stappen uit en gaan eerst naar de enige supermarkt van Kampala en waarschijnlijk van Uganda. Hij ziet er eender uit als onze supermarkt. Er zit zelfs een bakkerij in. We kopen wat water voor onderweg.
Dan gaan we naar een markt. Bij de ingang zitten mannen met gebakken sprinkhanen. We proeven een exemplaar van wat hier als lekkernij verkocht wordt. He seizoen om de sprinkhaan te vangen is november en april dus ik vraag me af hoe oud ze inmiddels zijn.

Op de markt worden allerlei kruiden en poeders verkocht. Kaneel, vanille, champignons, vermalen rijst en tal van groentes. Op een rijtje zitten dames rijst en bonen te filteren met een zeef.

Door de lucht vliegen een soort van aasgieren. Witte kraag, lange snavel en een lelijk rood gevlekte kop. Ze scholen samen in bomen die geen blad meer dragen door alle uitwerpselen die ze laten vallen. Grote witte plekken op de grond geven aan waar je maar beter niet kunt lopen.

In het nationaal museum worden verschillende uiteenlopende onderwerpen tentoongesteld. Het stenen tijdperk, Inheemse stammen en de Olympische spelen. De poster van Amsterdam 1928 hangt er ook. China wordt nog genoemd als toekomstig land waar de spelen zullen plaatsvinden.

Naast het museum zit een restaurant waar we Indiaas en Ugandees eten bestellen. We hebben het over allerlei onderwerpen zoals religie, homoseksualiteit, het homohuwelijk en politiek. En we verbazen ons hoe open Thomas staat tegenover dit soort onderwerpen. Hij had wel gehoord van een homohuwelijk maar nog nooit iemand gesproken die daadwerkelijk mensen kent van dezelfde sekse die samenwonen of getrouwd zijn.
Het wordt al laat en we gaan terug richting de opstapplaats voor onze minibus. De plek ligt in een kuil, het is al donker en je ziet alleen de verlichting van de busjes. Het is een drukte vanjewelste. Busjes staan zij aan zij en soms wordt er een houten bord op het dak gezet met de bestemming. Het busje loopt vol en rijd zigzaggend door de drukte richting de uitvalswegen waar we in lange files achter elkaar aanrijden. Ik schat dat we maar zo'n 5km moeten rijden maar het duurt zeker anderhalf uur.
Soms wijken we af van de route omdat het pot dicht staat, dan rijden we vlak langs woningen waarvan de hoeken beschermt zijn met oude achterassen van vrachtwagens. Waarschijnlijk rijdt er regelmatig iemand een huisje binnen. Eindelijk zijn we thuis en vallen uitgeput in slaap.

Vrijdag 7 Februari 2010
We slaan het ontbijt bij ons hotel maar over en gaan direct naar het tentje waar we met Anthony gegeten hadden. Irene neemt een bonengerecht zonder vlees maar krijgt dan toch de kip voorgeschoteld. Of het ook zonder vlees kan? Ja zegt de serveerster maar onderneemt geen actie om de kip weg te halen. Toch maar iemand anders erbij halen. Met veel tegenzin wordt de kip weer van tafel gehaald. Zelf houd ik het bij Afrikaanse thee met veel melk en kruiden. Uganda kent een grote gemeenschap aan Indiërs en ik vermoed dat de thee van hen afkomstig is.

'S middags gaat de tijd vooral verloren aan het voorbereiden van de ICT lessen die we gaan geven aanstaande maandag.
Irene neemt het kaartspel met luchtfoto's van Amsterdam door met Thomas. Als een spons neemt hij al die gekke plaatjes in zich op en verbaasd zich over de constructies die we hebben gebouwd. Voor het donker nemen we afscheid van Thomas en hij wenst ons het allerbeste voor de komende tijd en hoopt ons weer te zien als we weer in Kampala zijn.

Voor de afwisseling eten we 's avonds weer matoke met rijst maar nu aan de andere zijde van de snelweg.
We maken het niet laat want morgen vertrekken we om 8 uur richting Tororo.